Vikersund, 21 januari 2015

Joehoe! Het sneeuwt! Eindelijk!
Maar of het nou echt JIPPIE is? Nee, eigenlijk niet. Deze keer helaas niet. En waarom? Ik, die het altijd zalig vind als het winter is en er een dik pak sneeuw ligt, moet nu toch, nu het al 4 dagen achter elkaar sneeuwt en er inmiddels 30-50 cm ligt, helemaal uit mijn dak gaan? Ja, toen het net begon te sneeuwen nog wel, maar op dit moment mag de sneeuw van mij zo snel mogelijk verdwijnen. Ook al heb ik nog geen dag op de langlaufski's gestaan. Merkwaardig? Ja, maar de afgelopen dagen met sneeuw waren niet leuk. Vlak voor kerst kregen we een dun laagje. De temperatuur steeg, sneeuw werd prut. Het begon weer te vriezen, prut werd ijs. Het was ineens weer boven nul, ijs werd prut. De temperatuur bleef erg op en neer gaan. Uiteindelijk begon het te regenen terwijl de temperatuur onder nul was, en kwam er een dikke laag ijs. Sommige wegen waren gestrooid, dus die waren schoon, de wegen bij ons in de buurt waren een ijsbaan. Op zich ging het rijden redelijk, als je je tempo maar aanpast. En ook het lopen met schoenen met spikes ging prima.
Maar zondag begon het te sneeuwen! Jippie! Eh, nee, toch niet. Nieuwe sneeuw op een ijslaag is wel zo'n beetje het ergste wat je kunt krijgen! De sneeuw zit niet vast op het ijs en als je op de sneeuw loopt glijd je met sneeuw en al weg. Schoenen met spikes helpen niet of nauwelijks, aangezien de laag sneeuw net zo dik of zo niet nog dikker is dan de spikes lang zijn. Je hebt dus totaal geen grip! Zelfs de Noren vinden het nu superglad en meerdere mensen hebben nu ook "brodder" (rubbertjes met spijkers) aan. Het is eigenlijk doodgevaarlijk, want je hebt niet door waar het glad is en hoe glad het is. Supervermoeiend!
Niet alleen het lopen is lastig, ook het autorijden. En dan voornamelijk de weg langs ons huis alsmede het pad van onze garage naar de weg. Dat pad loopt omhoog (!). Eergisteren toen ik thuiskwam en naar beneden reed, begon de auto al te glijden. Heel onaangenaam. Gisterochtend toen ik naar school wilde, bleek er ook nog even 20 cm sneeuw gevallen te zijn. Ja, toen was het helemaal onmogelijk geworden (met die dikke laag ijs eronder) om naar boven te rijden. In zijn voor- en achteruit, meerdere keren geprobeerd, niets werkte. Onze buurman hing uiteindelijk boos uit het raam (zou ik hem wakker gemaakt hebben?), schold me zo'n beetje uit voor rotte vis, en schreeuwde hoe ik het dan wel moest doen. Nou, ook dat werkte niet. Uiteindelijk heeft de buurman de auto tijdens de tweede poging naar boven gereden. Hij zag toen toch ook wel dat het erg glad was. Ook bij Henk zijn auto, later op de dag, had buurman meerdere pogingen nodig. Hi, hi!

Zoals ik al zei helpen spikes op dit moment weinig, maar helemaal geen spikes is misschien nog wel erger. Gisteren reed ik van school terug naar huis, ca. 30-40 km/uur. Was nog dicht bij school en reed op een weg waar nog op sommige plekken een dikke laag ijs onder de sneeuw lag. Ook al had ik niet zoveel vaart, ineens gleed de auto met de achterkant weg, de voorkant naar links en zonder dat ik ook maar iets kon doen, zat ik op de andere weghelft. Een andere auto zag ik op mij afkomen en ik zat te wachten op de klap. Die kwam gelukkig niet, omdat de mevrouw in de andere auto de besneeuwde berm inreed. Beiden hadden we niets, ook onze auto's niet, maar de schrik zat er bij mij in ieder geval goed in. Gelukkig stopten er wat mensen (mannen om precies te zijn) en binnen no-time stond die andere auto weer op de weg en konden we beide doorrijden. Maar wel met het hart in de keel en de rest van de rit op een slakkegangetje! Bij de winkel keek ik eens even naar mijn banden, aangezien ik vond dat ik toch wel erg gleed. Bleek dat mijn spijkerbanden inmiddels geen spijkerbanden meer waren, maar gewone winterbanden! De afgelopen maanden heb ik natuurlijk alleen maar op schone wegen gereden en waren de spijkers helemaal versleten. Daar komt nog bij dat de banden vrij oud zijn en dat het rubber hard geworden is. Daardoor functioneren ze niet meer als winterbanden (zonder spijkers) en is de grip zeer beperkt. Misschien dus niet zo raar dat ik ben gaan glijden. Nieuwe banden worden zsm besteld!
Afgelopen nacht heb ik de auto maar bij de andere buren neergezet, zodat ik niet omhoog hoefde te rijden. Vanmorgen de banden met een spray schoongemaakt en dat hielp ook wel wat. Rustig naar school gereden zonder ongelukken, maar met het zweet in mijn handen. Gelukkig is alles goed gegaan en zijn de meeste wegen goed berijdbaar.

foto 1:
sneeuw kan heel mooi zijn, zeker met zon en bewolking erbij.

Nog even over het lopen op ijs. Afgelopen zaterdag ben ik nog weer de berg opgelopen, zoals ik dat om de dag deed in de kerstvakantie. Het lukt me niet doordeweeks om te lopen, maar in ieder geval 1x in het weekend moet haalbaar zijn. Dus daarom afgelopen zaterdag. De week daarvoor had ik me samen met vriendin Hanne door de nieuwe laag sneeuw geploegd. Hanne (die zo'n beetje elke dag deze route loopt!) vond het wel heel zwaar, terwijl ik het idee had dat het heel makkelijk ging. Een weekje zonder lopen was dus heel goed geweest. Ik had mijn lichaam in de kerstvakantie een opdonder gegeven en die moest nu tot rust komen. En dat had geholpen! Een mooie tocht naar boven en naar beneden.
Maar afgelopen zaterdag was het heel andere koek. De sneeuw was ingelopen en er was een laag ijs ontstaan. Met mijn schoenen met spikes omhoog lopen ging eigenlijk best goed, maar ik zag wel erg tegen de terugweg op. Hoe zou dat gaan? Ik begon hem aardig te knijpen. Na mijn naam boven in een boek geschreven te hebben, hoorde ik wat dames aankomen. Hen had ik al meerdere keren getroffen. Zo'n 20 jaar ouder dan dat ik ben, maar ze lopen in een tempo! Ik vroeg of ik me bij hen mocht voegen als ze naar beneden gingen. Geen probleem. Alhoewel? Meteen al in het begin, ging het me toch in een tempo naar beneden! Alsof er van ijs helemaal geen sprake was! Ik maande ze om maar niet op mij te wachten, aangezien ik meer tijd nodig had. Met wat goede tips en een wat lager tempo, kon ik het uiteindelijk wel bijhouden en kwamen we heelhuids beneden. Zo snel was ik nog nooit beneden geweest! Heb ik weer wat geleerd. Hier zag ik toch duidelijk het verschil tussen Noren en Nederlanders. Wij hebben geen bergen en hebben niet geleerd om naar boven en naar beneden te lopen. Ook hebben we nooit geleerd om in oneffen terrein te lopen, waardoor je je evenwicht traint, volgens mij. Ik oefen me nu te pletter, wie weet dat het ooit nog goed komt!

foto 2:

Mooi weer en sneeuw.

Jullie vragen je zeker af waarom ik nu ineens al binnen een maand na het vorige dagboek als weer schrijf, terwijl het normaal een half jaar tot een jaar duurt. Ja, ik zei al: blijven hopen! Nee, geintje. Ik zit op dit moment in de trein op weg naar Voss. Voss ligt in het westen van Noorwegen, ca. 99 km ten oosten van Bergen. De treinreis vanaf Hønefoss (half uur rijden bij ons vandaan) duurt bijna 4 uur en gaat over de Hardangervidda, een hoogvlakte. Helaas is het nu donker, dus veel te zien zal er niet zijn, maar normaliter (zeker in het voorjaar en de zomer) is het een prachtige treinreis. In mijn jongere jaren (toen ik in Bergen studeerde) heb ik deze treinreis meerdere malen gemaakt, en elke keer was het weer even mooi. Het hoogste punt van deze treinreis (Bergensbanen) ligt op 1237 meter. In 2009 zond de Noorse TV (NRK) de hele reis minuut voor minuut uit ("Bergensbanen minutt for minutt"). Mocht je willen zien google het maar even.
Maar goed, ik ben dus op weg naar Voss. Morgen en overmorgen ga ik daar namelijk college volgen! Ja, ik ga weer studeren. De studie heet "tekstilkultur" en omvat materiaalleer, technieken, productie, gebruik en geschiedenis. Het is zowel theorie en praktijk. Echt iets voor mij! Elke maand (t/m mei) volgen we gedurende twee dagen college en in juni is er een examen. Gelukkig kon ik vrij krijgen van school, al moet is het als vrije dag opnemen en word ik gekort in mijn inkomen. Natuurlijk had ik graag gezien dat het met behoud van loon gegaan zou zijn, maar ik ben blij dat ik de studie in ieder geval mag volgen. Ik heb er ontzettend veel zin in! De komende twee dagen zal ik een spons zijn en alle informatie in me opzuigen. Wie weet waar dit weer toe leidt! Wordt vervolgd.

 

foto 3:

In de buurt bij Vestnorsk Kulturakademi in Voss

Inmiddels is het vrijdag en zijn mijn twee dagen als student weer over. Donderdag de hele dag lesgehad tot ca. 21.00 uur. Wel met wat pauzes, maar toch. Wel heavy, maar ontzettend leuk. Veel theorie deze keer, maar gisteravond hebben we veel materiaal (textiel) gekregen, om zicht te krijgen hoe bepaalde (grond)stoffen eruit zien en voelen. Nu aan ons de taak om er een mooie verzameling van te maken. Vanochtend zijn we eerst naar Voss Folkemuseum geweest waar ze een mooie tentoonstelling hebben met o.a. de klederdracht uit die omgeving. Ook lag er een naaldgebonden want. Leuk, want dat is niet materiaal dat je vaak ziet. Wie weet gaan we deze want nog eens nader onderzoeken. Wie weet als ik in de herfst een soort scriptie moet schrijven. Heb al wat ideeën, maar dat kan nog best helemaal veranderen.
's Middags een rondje voorstellen. We zijn met negen dames, allemaal met een andere achtergrond. Van verpleegster tot weefster. Sommigen met veel textielervaring, anderen met wat minder. Maar in ieder geval allemaal heel geïnteresseerd in textiel en handwerken. Er is zelfs een dame bij van de Færøreilanden! Leuk om te horen over de tradities daar.
Volgende maand gaan we naar Hillesvåg Ullvarefabrikk. Een wolfabriek in de buurt bij Bergen alwaar we het proces van wol tot draad gaan bekijken. Heb er zin in. 's Avonds gaan we spinnen! Ik geloof dat ik de goede keuze gemaakt heb!

foto 4:

Hardangersøm
(klederdrachtblouse) 

Op dit moment zit ik in de trein. In de kinderwagon. Toen ik een kaartje bestelde was dit de enige plek die nog vrij was. Een andere optie was de nachttrein, maar daar heb ik helemaal geen zin in. Koptelefoon op en dan komt het best goed. Belangrijk om de treinreis ver van tevoren te bestellen, zodat er nog te kiezen valt. Met de auto is nl. geen optie. Je moet de Hardangervidda (hoogvlakte) over en dat kan in dit jaargetijde een uitdaging zijn. Veel sneeuw en wind. Als het te slecht is om te rijden, wordt de weg gesloten, soms is er "kolonnekjøring" (kolonnerijden). Heb geen zin om de kans te lopen midden op de vidda (of er vlak voor) vast te staan, en of niet verder te kunnen en in de auto moeten overnachten. Of 3 uur moeten wachten op de sneeuwschuiver waar je achteraan moet rijden. Nee, de treinreis is veel comfortabeler. Kan mijn site bijwerken, kan zitten naaldbinden, of gewoon slapen. Had eerst nog het idee dat ik in mei met de auto kon gaan, maar ook dan ga ik gewoon met de trein. Lekker relaxed.

Ga nu naaldbinden, tot de volgende treinreis!

Andrea

P.S. Het is nu nog weer een dag later. Het heeft vanacht eerst goed gevroren en daarna is het licht gaan dooien. De sneeuw pakt eindelijk vast op het ijs en je glijdt nu niet meer zo. Jippie! Sneeuw is toch leuk, zeker als je ook weer lekker kunt langlaufen!

foto 5:

Tijdens het langlaufen.