Salsnes, 5 april 2006


Mijn goede voornemen om elke 2 weken een nieuw dagboek te plaatsen op deze site is nu helaas al niet gelukt. Het is inmiddels een maand geleden dat ik jullie bericht heb over mijn ervaringen. Niet dat ik niets beleefd heb, eigenlijk juist heel veel (nee, gelukkig niets ernstigs), maar o.a. een bliksembezoek aan Nederland en een schoolreisje gooiden roet in het eten. 
Een bliksembezoek aan Nederland? hoor ik jullie denken. Ja, half maart ben ik een paar dagen in Nederland geweest. Henk (mijn partner) zijn vader is half maart overleden. Hij was al ernstig ziek toen ik in augustus naar Noorwegen vertrok. We hadden er rekening mee gehouden dat ik eerder dan juni naar Nederland zou moeten, maar het is toch allemaal sneller gegaan dan we gedacht hadden. Op zulke momenten zit je toch wel erg ver van elkaar en is het moeilijk elkaar die steun te geven die je zo hard nodig hebt. 
Dinsdag ben ik naar Nederland gevlogen en vrijdag weer terug. De vliegreis was prachtig. Geheel onbewolkt tot Denemarken en een prachtig uitzicht over Noorwegen. Die (witte) uitgestrektheid, prachtig gewoon (zie foto 1)

foto 1

Ergens boven Noorwegen

Tja, als je dat dan vergelijkt met Nederland.... Alles is zo gestructureerd, zo geordend. Dat zie je duidelijk als je boven Nederland vliegt en ziet dat alles in vakjes is opgedeeld.
Het was raar om weer in Nederland te zijn. Toen ik ons huis binnenliep was Noorwegen erg ver weg, maar toen ik weer thuis was, was het net of die dagen in Groningen een droom was geweest. Het is net alsof ik twee levens leidt. 
Ik dacht dat ik wel een heel lijstje zou hebben met allerlei dingen die ik wilde kopen en wilde eten, maar uiteindelijk zijn er wat stroopwafels en hagelslag (om de kinderen op school te laten proeven) ingeslagen. Van de Nederlandse familie had ik ook een boodschappenlijstje meegekregen, waar iets meer op stond: o.a. elmex tandpasta, kerriesaus, pepermunt, ontbijtkoek. Wel heb ik me tegoed gedaan aan een kroket en een Indische maaltijd. De boerenkoolstamppot blijft op het verlanglijstje staan voor een volgend bezoek, al ben ik bang dat ik in de zomer niet veel boerenkool zal kunnen kopen!
Het was goed om even in Nederland te zijn en bevestigd te zien dat ik/wij de goede stap gezet heb(ben). Het waren voornamelijk de kleine dingen die me opvielen en waar ik me voorheen ook zo aan ergerde, maar die ik eigenlijk vergeten was. Zo was de hondenpoep op de stoep geen pretje, evenals het spugen op straat. Ook viel me ineens de muziek in winkels op. In Noorwegen hebben ze in de winkels ook wel muziek, maar toch op een iets beschaafder niveau dan in Nederland. Toen ik op het vliegveld stond en geld pinde, werden er achter mij twee mensen tegen de grond gewerkt door de politie (drugs of zakkenrollen, denk ik). Het deed me realiseren dat ik hier weer op mijn tasje/portemonnee moest passen. In Salsnes kan ik de sleutel in de auto en de huisdeur laten zitten, zonder bang te zijn dat er iets gestolen wordt. Wel weer even wennen dus. 
Tijdens de treinreis van Schiphol naar Groningen heb ik de halve weg gestaan omdat de trein helemaal vol was. Oh, ja, dat was ook zo.... Zouden ze misschien ook stakaartjes bij de NS verkopen? De hoeveelheid mensen vond ik op sommige momenten echt benauwend.
Goed, ik zal niet al te negatief zijn, want het was ook weer erg leuk om in de stad Groningen rond te slenteren en te ontdekken dat bepaalde dingen toch echt goedkoper zijn in Nederland dan in Noorwegen. Het was tevens goed Henk te kunnen steunen en samen afscheid van zijn vader te nemen. 

Begon ik dagboek 2 nog met dat je het spreekwoord "iets als sneeuw voor de zon zien verdwijnen" hier in Salsnes beter kon veranderen in "als sneeuw voor de regen", nu verdwijnt de sneeuw echt door de zon (in plaats van door de regen). De afgelopen weken (ja, jullie lezen het goed!) is het echt fantastisch weer geweest, afgezien van een twee/drie dagen met regen. In het vorige dagboek (begin maart) schreef ik al dat het zo'n twee weken mooi weer was. Eigenlijk is het sindsdien niet anders geweest. Wel liggen de temperaturen wat hoger, zowel 's nachts als overdag. 's Nachts vriest het nog zo'n 5 graden, overdag is het boven nul. Een strakblauwe lucht en zon. Als je uit de wind zit is het zalig en krijg je zelfs een kleurtje. Zalig! De zon is al lekker warm en staat ook vanaf ca. 6 uur aan de hemel tot ongeveer half 9. De sneeuw verdwijnt nu dan ook snel, maar dat geeft niet omdat de lente nu ook wel mag komen. Deze afgelopen weken maken de herfst met al zijn regen meer dan goed! Ik hoop dat het nog even voortduurt. Volgende week is het paasvakantie en dan ga ik naar Tolga, vrienden opzoeken en naar de "hytte" (vakantiehuisje/hut) van een vriendin. Tolga ligt in het oosten van Noorwegen, 30 km ten zuiden van Røros. In het oosten van Noorwegen ligt meestal meer sneeuw en blijft het liggen tot eind april. Het is de bedoeling dat we gaan langlaufen (en lekker uitrusten). Een warm zonnetje erbij zou zalig zijn. Ik bericht jullie er later over hoe het geweest is.

Maar goed, ik heb inmiddels behoorlijk van het mooie weer kunnen genieten, alsmede dat ik al meerdere keren op de lange latten gestaan heb. Of misschien beter gezegd: "gelegen" heb. Ik ben nog verre van een prof en ga regelmatig onderuit. De heuveltjes af, bochten en remmen zijn nog steeds een groot probleem. En als ik dan net denk dat ik het heuveltje af gered heb zonder te vallen, stuiter ik het laatste stukje de berg af! Ik ben ontzettend jaloers op al die mensen en kinderen die zonder te vallen deze obstakels nemen en net doen alsof het heel makkelijk is. Als je ze vraagt hoe je het nou precies moet doen, kunnen ze je daar geen antwoord op geven. Gewoon vaak doen zeggen ze dan! Ik vraag me echt af of als ik 70 ben ik het dan onder de knie heb. We blijven oefenen!
Dat heb ik ook gedaan tijdens een weekend in Nordli. Daar heeft een vriendin van me uit Lund, een dorp hier 14 km vandaan een hut. Nordli ligt in het oosten van Noorwegen aan de grens met Zweden. Het landschap is er wat glooiender dan hier, maar er ligt meer sneeuw (foto 2).

foto 2

Nordli in de winter

Ik ben daar met haar en nog 7 anderen een weekendje naartoe geweest. Vrijdag heen en zondag terug. Een hut met electriciteit, maar zonder stromend water en dus ook een "utedo" (een wc, of beter gezegd een gat in een plank, buiten). Zaterdag zijn we met z'n allen een skitocht gaan maken. Bergje op, bergje af (half stuiterend). Van Helene, die vriendin, heb ik leren "ploge" (ploegen). Dit is dat je je ski's schuin zet (doe je ook als je afremt met schaatsen) en dan rem je af en kan je makkelijker de berg af. Na een aantal valpartijen ging ik uiteindelijk goed de berg af, dus ik was zo trots als een aap. Na 1,5 uur zijn we gestopt en hebben een vuurtje aangelegd en koffie gekookt en worstjes gegrild. En dat in de stralende zon!! Echt genieten. 's Middags thuisgekomen was ik helemaal rood in mijn gezicht en helemaal kapot van de inspanning. De volgende dag barste ik van de spierpijn! Maar toch hebben Helene, haar dochter Silje en ik weer een korte tocht gemaakt, nadat we de langlaufers hadden aangemoedigd die aan een 42 km lange langlaufwedstrijd (van Nordli naar het Zweedse Gäddede) meededen. tijdens die tocht zijn we weer even in de sneeuw gaan zitten om koffie te drinken. Maar voordat ik eindelijk zat waren we wel bijna een half uur verder! We moesten een klein heuveltje op waar een dikke laag sneeuw lag (kniehoogte). Helene en Silje waren binnen no time boven, maar nadat ik 1 keer gevallen was, kwam ik door de dikke laag sneeuw niet meer overeind. En stond ik eindelijk weer, lag ik binnen no time weer onder een dikke deken van sneeuw. Helene en Silje hebben helemaal blauw gelegen van het lachen, en uiteindelijk ik ook! Silje heeft de hele slapstick opgenomen met haar mobiel gefilmd, dus wie weet kunnen jullie ook nog een keer meegenieten, als het me lukt het op de site te zetten.

Een andere tochtje dat ik gemaakt heb (maar dan zonder ski's) was toen het nog wat kouder was en er op een groot deel van het Salsvatnet (het meer in Salsnes) een laag ijs lag. Ik heb toen met Tanit (collega van de barnehage) en Cathrine (collega van school) en hun gezinnen een middag aan het meer doorgebracht. Ondanks dat het het een na diepste meer van Noorwegen is, is het meer aan de kanten ondiep. Het ijs was daar behoorlijk dik, en dus veilig om op te lopen (foto 3).

foto 3:

Tanit op het spiegelgladde ijs 
van Salsvatnet
 

We hebben die middag aan het meer doorgebracht, vuurtje gestookt, koffie gekookt en worstjes gegrild. In de stralende zon. Het was wel wat koud, maar om warm te worden zijn we op het ijs gaan curlen. (foto 4). Met tegeltjes over het ijs. Bezems hadden we niet, maar plezier hebben we wel gehad. Dacht je dat je het tegeltje in de goede richting schoof, bleek die toch een heel andere kant uit te gaan. We hebben een zalig middag gehad, waarin ik ook weer meer een kleurtje heb gekregen. Op zulke dagen kom je echt tot rust. Geen stress, geen lawaai, puur genieten.

foto 4:

Even, Theodor, Jenny, Cathrine
en Thomas aan het curlen.

Ik sluit af met een mooie foto van Salsvatnet. De volgende keer vertel ik jullie over ons schoolreisje naar Tunnsjø en de paasvakantie in Tolga.

Ha det!

Klem fra
Andrea

 

foto 5:

Salsvatnet op een koude 
winterdag