Salsnes, 9 mei 2006

De beer is los!!

Wel een beetje raar om een dagboek zo te beginnen, maar hier in Salsnes is het groot nieuws. Er zijn nl. afgelopen weekend berensporen in het bos gevonden, hier zo'n kilometer vandaan (foto 1).

foto 1:

Berensporen in de modder

Normaliter komen er hier geen beren voor, alleen maar in het gebied langs de Zweedse grens. Het was dan ook groot nieuws. Ik kwam zondagmiddag thuis na een weekendje Trondheim en ging nog even langs mijn nieuwe huis om de aankopen van de IKEA weg te brengen. Mijn nieuwe buurjongetjes kwamen meteen naar me toe en vertelden het grote nieuws. Ik geloofde het eigenlijk niet en zei dat het toch echt al 1 april geweest was. Maar, nee, ze bleven volhouden en zeiden dat ze het zelf gezien hadden. Nou, toen ik thuis kwam ben ik meteen gaan kijken. En ja, echte berensporen! Meteen begon ik om me heen te kijken of ik niet ergens een beer zag en het meteen op een lopen moest zetten. Eerlijk gezegd voel(de) ik me niet meer zo veilig. Meerdere mensen hebben gezegd dat het niet gevaarlijk is, maar ik weet het zo net nog niet! Ondanks dat ik het een beetje eng vind om nu te gaan wandelen in het bos, vind ik het ook wel een beetje spannend! Ik ga nog steeds wandelen, maar ben wel alerter. Niemand heeft de beer gezien, dus het kan ook best zijn dat hij/zij al weer weg is, maar zeker weten doet men het niet. Wordt misschien (hopelijk niet) nog vervolgd.

Zoals ik al schreef ben ik afgelopen weekend naar Trondheim geweest. Samen met Henk. Vrijdagmiddag naar Trondheim (en de IKEA) gereden. In een hotel in het centrum twee nachten overnacht. Zaterdag hebben we wat winkels bekeken en zijn we lekker de stad gaan bekijken. Het was zalig om er even een weekendje tussenuit te zijn, tussen het verhuizen door. Trondheim is een oude stad, vroeger de hoofdstad van Noorwegen, nu de twee na grootste stad. In Trondheim staat de Nidarosdom, een kathedraal, waar nog steeds de koningen gekroond worden. Trondheim is een oude plaats met nog mooie oude houten pakhuizen (foto 2).

foto 2:

De oude houten pakhuizen
in Trondheim

In het park bij de Nidarosdom (langs de rivier Nidelva) hebben we lekker in de zon gezeten. Meer mensen, voornamelijk studenten, kwamen op hetzelfde idee, dus het was aardig druk. Vanuit het park hadden we o.a. uitzicht op Kristiansten Festning. Dit is een oude vesting. Het ligt op een heuvel, zoals te zien is op foto 3. Op de voorgrond het park, op de achtergrond de witte vesting.

foto 3:

het park langs Nidelva
Op de achtergrond Kristiansten
Festning

Vanaf het park zijn we via "den gamle Bybro" (de oude stadsbrug), een oude houten brug, richting de vesting gelopen. Een hele klim omhoog! Het eerste stuk is erg steil en er is zelfs een fietslift aangelegd om het de fietsers wat makkelijker te maken. Na voor de lift betaald te hebben, komt er uit een rail een soort pedaal (lijkt op een pedaal in een auto). Daar zet je je rechtervoet op en met de andere voet blijf je op je trapper staan. En zo wordt je omhoog "gehezen". Een prachtig gezicht!
Vanaf Kristiansten Festning hadden we een prachtig uitzicht over de stad, waaronder de Nidarosdom en het park waar we even daarvoor gezeten hadden (foto 4).

foto 4:

Uitzicht vanaf Kristiansten
Festning: Nidelva en Nidarosdomen

Zowel in het centrum als bij Kristiansten Festning liepen die zaterdag veel mensen, beter gezegd vrouwen, in "bunad" (klederdracht). Begin mei is de tijd dat veel 15/16-jarigen hun "konfirmasjon" (belijdenis/formsel) doen. Omdat Noorwegen een staatskerk heeft, doen de meesten hun konfirmasjon kerkelijk doen, maar sommigen "konfirmeren" zich burgerlijk. Ik zie het als een soort overgang naar volwassenheid. Het is een belangrijke dag voor de jongeren. Ze krijgen dure cadeau's (zouden ze het puur daarvoor doen?) en de hele familie is aanwezig. De jongens lopen in pak en de meisjes krijgen meestal voor hun "konfirmasjon" een "bunad". Over het algemeen de "bunad" van het gebied waar ze wonen, of van het gebied waar vader/moeder vandaan komt. Zo'n "bunad" gaat je hele leven mee (kan ook meerdere keren uitgelegd worden) en wordt gebruikt bij belangrijke (feest)dagen, zoals de nationale feestdag 17. mai (spreek je uit als: suttunne mai), bruiloften, doop, en sommigen hebben hem zelfs aan op kerstavond. Ook bij een "konfirmasjon" heeft men zijn/haar bunad aan, vandaar dat we die zaterdag meerdere dames in "bunad" zagen lopen. Ik heb geen foto's daarvan genomen, maar volgende week is het 17. mai en dan hoop ik wat mensen hier in het dorp op de plaat te kunnen zetten.
Ook liepen er veel "russer" in de stad. Dat zijn eindexamenkandidaten van zeg maar het VWO. Ze lopen vanaf begin mei in rode/blauwe/groene/zwarte overalls, afhankelijk van de richting die ze volgen, en witte jassen/overhemden. Op die broeken en jassen staat van alles geschreven dat met hen te maken heeft. Ook delen ze een soort visitekaartjes uit, een verzamelobject voor de jeugd. Op hun hoofd dragen ze een petje, met daaraan een lange draad. Door allerlei opdrachten te vervullen, van het kussen van een politieagent tot het op handen en knieŰn lopen rond een winkelcentrum, krijgen ze een voorwerp (bijv. een sigaret of een legomannetje) dat ze in die lange draad kunnen knopen. Het lijkt een beetje op ontgroenen denk ik. EÚn meisje had een condoom aan de draad hangen....... Ben erg benieuwd waar ze die mee verdiend heeft! Durfde het echter niet te vragen. Tot 17. mai lopen ze zo rond. Daarna is het weer ernst en moeten ze aan het leren voor het examen.
Een van de "russ" mocht ik op de foto zetten zodat jullie een idee kunnen krijgen hoe ze eruit zien (foto 5).

 foto 5:

R°druss Hege T°ndel Jonli 
Stor takk til henne for at jeg fikk ta bildet!

 

 

Afgelopen dinsdag is er een journalist van de regionale krant langsgeweest. Hij wilde een interview met mij. De gemeente Fosnes (waar Salsnes) onder valt, is een projectgemeente van norsk.nl. Op deze manier proberen ze Nederlanders naar de gemeente te trekken, en zo de ontvolking tegen te gaan. Nu is er nog een gemeente in de regio die misschien hetzelfde wil gaan doen. De journalist was ge´nteresseerd in mijn ervaringen. Uiteindelijk verscheen er vrijdag een groot stuk (met een nog grotere foto) in de Tr°nder Avisa. Ook op internet is/was het artikel te bewonderen (voor degenen die ge´nteresseerd zijn: klik hier). Wel even schrikken om jezelf zo groot in de krant te zien staan! (de foto op internet is gelukkig een stuk minder groot).

Op dit moment ben ik nog druk bezig met het inpakken van allerlei dozen, omdat ik over een paar dagen ga verhuizen. Naar een vrijstaande (houte) woning met 2 slaapkamers. Het huis is nog niet zo oud, dus ook goed ge´soleerd en daarmee warmer. Het huis waar ik nu woon is oud en koud. Afgelopen winter voelde ik regelmatig de koude wind door de keukenkastjes waaien en door de spleten in de vloer! Het nieuwe huis ligt 6 km ten noorden van waar ik nu woon. Ik ga proberen zoveel mogelijk naar school te fietsen, al zitten er in de route wel een aantal bergjes van een bepaalde categorie. In de winter zal ik bijna verplicht zijn om de auto te nemen, omdat het dan te glad is, maar ook erg donker, zowel als ik naar als van school fiets. Ben benieuwd of ik me aan mijn voornemen zal kunnen houden.
Afgelopen donderdag heb ik samen met Henk, en twee vrienden Helene en Torbj°rn, al een aantal dingen naar het nieuwe huis verhuisd. O.a. meerdere dozen en de wasmachine. Dat laatste was nog een hele toer. De deur naar de badkamer waar die stond, was zo smal dat de wasmachine halverwege vast kwam te zitten! Toen ik hierheen verhuisde hebben mensen hier in de buurt de verhuizer geholpen het spul naar binnen te dragen. Ik kwam pas een dag later dus had geen idee hoe ze de wasmachine ooit naar binnen hadden gekregen. Uiteindelijk met wat til- en drukwerk (en wat snelheid) hebben we de wasmachine de badkamerdeur door gekregen. Ik moet je wel zeggen dat ik het heel even benauwd kreeg en bang was dat we het hele deurkozijn er zouden moeten uit slopen! Maar het is gelukt! Komend weekend de laatste spullen en dan ben ik helemaal over. Ik verheug me er zeer op.

Eigenlijk heb ik de afgelopen dagboeken nog weinig verteld over de school waarop ik werk. Dit komt denk doordat het voor mij al weer zo'n gewoon deel van mijn leven is geworden en ik daarnaast allerlei dingen meemaak. Ik zal de komende weken proberen wat meer over school te vertellen. We hoeven echter nog maar 6 weken naar school en dan is het al zomervakantie!! Echt ongelooflijk. Ik heb het idee dat ik hier nog maar net begonnen ben! En ik had nog zoveel willen doen met de leerlingen! Ik heb het idee dat ik niet genoeg gedaan heb, terwijl ik wel soms dagen van 7 tot 7 gemaakt heb. Hopelijk wordt het volgend jaar ietsje makkelijker.
Ik heb op dit moment deels een eigen klas (met 8 leerlingen, verdeeld over klas 1 t/m 4), deels geef ik Noors aan de 3 Nederlandse leerlingen die in december gekomen zijn. Een uur per week geef ik les aan klas 5 t/m 7 (in Nederland groep 7 t/m brugklas). Mijn collega geeft dan aan mijn klas gym en ik probeer de hoogste klassen blokfluiten bij te brengen. Nog nooit eerder gedaan, dus een hele uitdaging. Hier moeten de leerlingen allemaal leren blokfluiten. Ze krijgen van school een (plastic!) blokfluit. Eigenlijk best goed want zo leren ze ook wat noten lezen, ritme, etc. wat weer van pas kan komen als ze later een ander instrument willen leren spelen. Zo heb ik er veel voordeel van gehad dat ik heb leren blokfluiten. Ik ben nu nl. begonnen met klarinetspelen, dat ik mezelf een beetje aanleer. Van het muziekkorps van Lund (een dorpje hier 15 km vandaan) heb ik een klarinet kunnen lenen. Het is nog best moeilijk maar ik heb er veel aan dat ik blokfluit kan spelen.
Maar goed, nog even over school. Ik vroeg laatst voor de Nederlandse familie hoe het zat met de schooltandarts. Wat blijkt nou? De schooltandarts komt hier niet op school, maar wij moeten naar de tandarts toe! Met alle kinderen tegelijk. En wij als leerkrachten moeten mee! Nou, je kunt je voorstellen dat ik me daar erg op verheug..........

Het weer is de afgelopen periode, net als in Nederland, erg goed geweest. Zon en temperaturen rond de 20 graden. Echt zomerweer, maar nu lijkt het wel weer herfst. De temperaturen liggen overdag tussen de 5 en de 10 graden. Voor volgende week wordt zelfs natte sneeuw voorspelt! Weer even wennen. Wat het wat makkelijker maakt dan toen in de herfst, is dat het zo licht is. Om 11 uur is het pas schemerig!! Hoe laat het 's ochtends licht wordt weet ik eigenlijk niet, want dan lig ik nog lekker te slapen. Wel merk ik dat ik vroeger wakker ben en later ga slapen.
Ondanks dat het wat koud is, is het vrij rustig weer. Het waait niet of nauwelijks en dat is erg prettig. Het maakt ook dat de elanden zich vaker aan de bosrand laten zien. Elke ochtend, als ik mij op mijn fietsje richting school begaf, zag ik er elke keer wel 2! Ik vind het nog steeds een prachtig gezicht, ook al heb er nu al tig gezien. Het is me echter nog niet echt gelukt een goede foto van ze te nemen. Telkens als ik ze heel dichtbij zie, bijvoorbeeld van de winter langs de kant van de weg, had ik net mijn fototoestel niet bij me. En als ik mijn fototoestel bij me had stonden ze te ver weg! Tja, waar je al niet een probleem van kan maken! Ik heb het laatst geprobeerd, maar het is net zo'n zoekplaatje geworden. Dat zal ik jullie besparen, maar hoop dat het me ooit lukt een eland (van dichtbij) op de foto te zetten.

Goed, ik ga weer verder met pakken. Volgende week is het 17. mai, de Noorse nationale feestdag. Ben benieuwd hoe ze dat hier vieren. Ik houd jullie op de hoogte.

Ha det!

Klem,

Andrea