Bø i Vesterålen, 2 juni 2003 (en 3 juni 2003)

Jawel, ik ben aangekomen (nee, niet qua kilo’s, maar op de plaats van bestemming). Gisteren om 5 uur was ik bij Ellen Marie Hansteensen. Zij is een vriendin van een vriendin van een cursist van mij (nogmaals bedankt Gina!! Rønnaug heb ik nog niet ontmoet, maar ik meld het je zodra ik haar gesproken heb). Ze woont alleen met een kat in een soort rijtjeshuis. Ze is lerares Noors (aan buitenlanders) en heeft grootse plannen voor het opstarten van een soort hotel. Het klikt enorm goed en we hebben nu al diepgaande gesprekken, al is dat nog best wel moeilijk in het Noors. Ik heb een kleine kamer, maar kan gebruik maken van de rest van het huis. Toen ik aankwam stond het avondeten al op mij te wachten! Ellen Marie begon meteen te vertellen over alles wat ik absoluut nog moest zien als ik hier was. Ze wil me van alles laten zien en waarschijnlijk gaan we zelfs een dag op Walvissafari. Niet om ze te vangen maar om ze te bekijken. Ellen Marie is ook een tijdje reisleider geweest en weet dus veel leuke bezienswaardigheden.  

Gisteren ben ik rond half 11 uit de hytte vertrokken richting Bognes. Eerst ben ik nog even naar een plaatsje gereden ten noorden van Bognes. Daar zouden “helleristninger” te zien zijn. Dit zijn rotsschilderingen. Ik heb goed gezocht maar ze niet gevonden. Toen ben ik maar teruggereden naar de boot. Vanaf Bognes gaan er twee veerboten: 1 naar Lødingen en 1 naar Skarberget. De laatste neem je als je doorrijdt naar de Noordkaap.

Het zijn grote boten waar zo’n 100 auto’s op kunnen. In een uurtje ben je in Lødingen. Het waaide hard maar de zon scheen, dus het was een heerlijk uitje. In de verte zie de Lofoten al liggen: hoge spitse bergen met sneeuw erop. Ik vond het eerst een beetje op het landschap lijken waar ik de dag daarvoor doorheen gereden was, maar toen ik aan de overkant was en een stuk over de Vesterålen gereden had, bleek het nog imposanter, nog mooier te zijn. Hoge, spitse bergen, diepe, vlakke dalen en veel water (zee en meertjes). Echt prachtig. De Lofoten en Vesterålen zijn toch een apart deel van Noorwegen, echt heel bijzonder. Elke bocht die ik nam, elke tunnel die ik doorging, elke parkeerplaats leverde weer een ander beeld op. Niet te beschrijven zo mooi. Toen ik om 5 uur bij Ellen Marie aankwam zei ze dat ze eigenlijk verwacht had dat ik iets eerder aan zou komen. Tja, als je bij elke inham, elke parkeerplaats stopt lukt dat natuurlijk niet! Ik heb maar meteen besloten om elk weekend er op uit te trekken en veel te zien (en te zorgen dat de filmpjes volkomen met prachtige foto’s).

Vandaag (het is inmiddels 3 juni) heb ik eindelijk gelegenheid gevonden om jullie te mailen. Gisteren heb ik geprobeerd om vanaf de school te mailen, maar het lukte niet om verbinding te krijgen met internet. Er bleek een draadje los te zitten! Vandaag doet die het wel en zal ik alle nieuwsbrieven die ik tot nu toe gemaakt heb versturen. Ik hoop dat jullie ze leuk vinden.  

Gisteren ben ik voor het eerst naar school geweest. Heel spannend. De school staat in het dorpje Straume. Het is een school met ongeveer 70 leerlingen. Het is een groot gebouw waarin alle klassen hun eigen klaslokaal hebben. Ik geloof dat de grootste klas uit ongeveer 15 leerlingen bestaat! Verder heeft de school een eigen gymlokaal, een vrij uitgebreide bibliotheek met 10 computers, een lokaal waarin een keuken is aangelegd, waarin de kinderen leren koken en tafel dekken. Fantastisch! Daarnaast is er een werkkamer voor de leerkrachten waar elke leerkracht zijn eigen bureau heeft. Ze hoeven geen boeken mee naar huis te nemen en kunnen al het werk op school laten.

De school begint om 8.30 uur. Na 2 x 45 minuten les hebben ze 15 minuten pauze. Dan hebben ze nog een keer 45 minuten les. Om 11 uur hebben ze een half uur lunchpauze. Zelf vind ik dit erg vroeg, ik heb nog niet echt honger rond dat tijdstip. Om 11.30 uur beginnen de lessen weer. Weer 2 x 45 minuten en dan 15 minuten pauze en dan nog een keer 45 minuten. Om 14.00 uur is de school uit (de kinderen uit de laagste klassen hebben om 13.00 uur al vrij en hebben ook de hele vrijdag vrij).

Hier in Noorwegen beginnen de kinderen pas op school als ze 6 jaar zijn. Daarvoor gaan sommigen naar een soort kleuterschool, maar daar kun je al heen als je zeg maar 6 weken bent. Een soort combi van peuterspeelzaal en kleuterschool. De kinderen gaan daar ook niet elke dag heen. Het eerste jaar op de lagere school is een soort overgangsjaar. Er wordt nog veel gespeeld. Ze leren de kinderen wel de letters en cijfers aan, maar echt lezen en rekenen is er nog niet bij. Een kind mag dat jaar nog lekker kind zijn. Volgende week ga ik een paar uur in die klas kijken hoe het er precies toegaat en wat ze precies allemaal doen. Morgen ga ik in de tweede klas kijken. Daar zijn ze echt met lezen en schrijven bezig. Ik ben benieuwd hoe dat gaat. De mensen hier in Noorwegen spreken allemaal hun eigen dialekt. Daarnaast zijn er twee schrijftalen, waarvan Bokmål de belangrijkste is. De kinderen leren schrijven in Bokmål, maar dat kan soms erg ver af liggen van hun eigen dialekt. Ben benieuwd hoe ze dat aanpakken. Bijvoorbeeld ze zeggen hier: æ (uitspreken als: èh), terwijl je “jeg” schrijft. Ik geloof dat ik als kind hier heel veel problemen mee zal hebben. Je moet bijna een nieuwe taal aanleren.

Toen ik gisterochtend kwam ben ik eerst de hele school door geweest en ben aan alle klassen voorgesteld. Datgene wat mij het eerst opviel was dat het overal zo rustig en stil was, heel anders dan de klassen in Nederland. Elke keer als we de klas in kwamen stonden de kinderen op en gingen pas weer zitten als ze toestemming gekregen hadden! (was dat in Nederland niet ook zo zo’n 50 jaar geleden?).

Daarna heb ik meegekeken in klas 5 (groep 7 in Nederland). Volgens de rektor een moeilijke groep met een aantal kinderen met concentratieproblemen, drukke kinderen etc. Nou van wat ik gezien heb, is dit nog niets vergeleken bij de klassen die ik in Nederland wel gehad heb. Als er gewerkt moet worden wordt er gewerkt en stil.

Na de lunchpauze hadden de kinderen van de klas gymnastiek. Ze gingen met klas 6 en 7 voetballen. Degene die niet mee konden (of wilden) doen, mochten niet zomaar langs de kant gaan zitten, nee, die gingen met een andere leerkracht een lange wandeling maken, zodat ze ook in beweging waren. Heel goed!

Daarna had de klas handwerken: zowel jongens als meisje moesten hun naam borduren.

Het valt me hier op dat men zich strikt aan het rooster houdt. Drie kwartier Noors, dan drie kwartier Rekenen etc. Er is weinig tijd ingepland voor muziek, geschiedenis, biologie en aardrijkskunde. Wel hebben ze een aantal uur per week tijd om aan een thema te werken. De komende weken is het thema: zee. Daarbij nemen ze ook meteen het roeien in een roeiboot onder de loep alsmede het redden van drenkelingen tijdens de zwemlessen die de kinderen hebben. 
Ik moest wel lachen toen er gezegd werd dat er de laatste weken van het jaar minder structuur is: ik vind het nog een en al structuur!

In de klassen zitten de kinderen niet naast elkaar, maar achter elkaar in rijen. In sommige klassen zitten de kinderen in eigen hoekjes zodat ze niet afgeleid worden.

Het was een dag vol indrukken. Veel gezien van het schoolsysteem, maar ook weer veel Noors gehoord en gesproken. Het dialekt dat hier gesproken wordt is nog best moeilijk te verstaan. Zeker de kinderen zijn moeilijk te volgen: ze praten snel en heel onduidelijk, zodat ik meerdere keren moest vragen om het te herhalen. Aan het eind van de dag was ik ook helemaal op!!

Vandaag heb ik voornamelijk achter in de klas gezeten en gekeken hoe er werd lesgegeven. Het waren voornamelijk lessen waarin de kinderen zelfstandig aan het werk waren en waarin de leerkracht rondliep om kinderen die ergens problemen mee hadden te helpen. Van echt lesgeven heb ik nog niets gezien. Morgen misschien beter.

Wel heb ik vandaag gezien hoe de leerkracht sommen uitlegde: optellen en aftrekken. Dat gaat toch weer heel anders dan in Nederland, en ik vraag me af of het bij ons toch niet een stuk eenvoudiger gaat. Het gaat te ver om het hier uit te leggen, maar ik vond het erg ingewikkeld. Tja, en dat moet ik straks ook gaan uitleggen!

Het is nog niet helemaal duidelijk wat ik allemaal ga doen. Ik zal vanaf volgende week wat ingezet worden als invalkracht, en mag dan ook zelfstandig les gaan geven. Tevens hebben we afgesproken dat ik a.s. donderdag tijdens “Kristendom” een les over het jodendom zal verzorgen in klas 5. Ben benieuwd of dat gaat lukken. Tevens hebben we het erover gehad om in de laatste week een Nederlandse dag te organiseren, waarin de hele school met Nederland bezig zal zijn. Dus als jullie nog leuke ideeën voor zo’n dag hebben hoor ik het natuurlijk graag. Ik had gedacht om bijvoorbeeld pepernoten met de kinderen te bakken, iets met de Nederlandse vlag te doen (voor de laagste klassen). Iets met topografie, molens, klompen en natuurlijk een les Nederlands. Nou, ik hoor graag als jullie nog meer leuke dingen weten.

OK, nu sluit ik deze brief af. Ik ben op. Ik denk dat ik zo een uurtje in bed duik. Het regent al de hele dag, dus het is echt weer om je bed in te duiken. Toen ik gisteren terugkwam van school ben ik een stuk gaan lopen. Het weer was mooi en ik had zin om nog wat foto’s te nemen. Tevens zat mijn hoofd vol met nieuwe indrukken en hoorde ik de hele tijd Noors. Tijd voor een time-out. Lekker rustig op een bergje gezeten met uitzicht op zee en de Lofoten. De zee heeft hier een prachtige kleur: azuurblauw. Heel bijzonder, het lijkt wel of ik op de Antillen ben of zo, daar is de zee volgens mij ook zo blauw. Het is echter moeilijk om dat mooi op de foto te krijgen.

Goed nu stop ik echt.

Tot de volgende nieuwsbrief(-ven)!

 

Nieuwsbrief 1 (27-05-2003)

Nieuwsbrief 2 (28-05-2003)

Nieuwsbrief 3 (30-05-2003)

Nieuwsbrief 4 (01-06-2003)

Nieuwsbrief 5 (02-06-2003)

Nieuwsbrief 6 (15-06-2003)

Nieuwsbrief 7 (17-06-2003)

Nieuwsbrief 8 (18-06-2003)

Nieuwsbrief 9 (22-06-2003)

Nieuwsbrief 10 (24-06-2003)

Nieuwsbrief 11 (27-06-2003)

Nieuwsbrief 12 (03-07-2003)

Nieuwsbrief 13 (07-07-2003)