Hoe het begon

In augustus 2005 ben ik geëmigreerd naar Noorwegen, naar Salsnes, een klein dorpje in de gemeente Fosnes, dat op zo’n 40 km ten noorden van Namsos ligt, dat weer 250 km ten noorden van Trondheim ligt. “Koud en donker”, hoor ik u denken. Tot nu toe heb ik er nog geen last van gehad, maar daarover later meer. Laat ik echter beginnen met hoe het zo gekomen is.

Na de middelbare school ben ik Scandinavische talen gaan studeren (met hoofdtaal Noors) aan de universiteit van Groningen. Tijdens mijn studie veel naar Noorwegen geweest. Ik was helemaal weg van het land en de mensen, en kon me wel indenken er ooit te gaan wonen. Inmiddels had ik een vriend (Henk) gekregen die ik met geen stok naar dit mooie land kon krijgen. Ja, dan wordt het kiezen….

Na meerdere banen ben ik in 2001 de verkorte PABO-opleiding gaan doen om voor de klas te staan (basisschool). Tijdens de opleiding heb ik een aantal weken stage gelopen op een school in Bø op de Vesterålen. Voor ik vertrok vroeg Henk of ik wel in Noorwegen zou willen wonen. Tuurlijk! Waarom ik het dan niet deed? Tja, als je geliefde aangegeven heeft niet mee te willen, zet je dat idee in de koelkast. Toen zei hij: “Maar daar kunnen we nog wel eens over praten…” Aan het einde van de stage is Henk naar Noorwegen gekomen voor een korte vakantie en na een paar dagen was hij ook om en besloten we de sprong te wagen. Vanaf februari (2005) ben ik druk aan het solliciteren geslagen.
Zo’n honderd sollicitatiebrieven heb ik geschreven om in het onderwijs aan de slag te gaan. Eerst solliciteerde ik alleen maar op fulltime vaste banen en in het gebied tussen Kristiansand en Trondheim. Later werd het gebied uitgebreid alsmede dat ik ook solliciteerde op invalbanen.

In april ben ik naar Holtålen afgereisd voor een sollicitatiegesprek. Uiteindelijk ben ik afgewezen (te weinig ervaring), maar een ervaring rijker. Hierna heb ik nog twee telefonische sollicitatiegesprekken gehad, maar ook deze liepen op niets uit. De moed begon me langzamerhand in de schoenen te zakken. Ook al had ik telkens geroepen dat als het dit jaar niet zou lukken, we gewoon volgend jaar verder zouden gaan, het idee nog een jaar te moeten solliciteren, maakte me niet vrolijker.

Eind juni kreeg ik een mailtje van de “skolesjef” (bovenschoolse directeur) uit de gemeente Fosnes. Of ik zo snel mogelijk contact met hem op wilde nemen. In de veronderstelling dat hij me wilde uitnodigen voor een sollicitatiegesprek, belde ik hem meteen ’s avonds op. Hij vroeg of ik nog geïnteresseerd was in de functie. Tuurlijk! Nou, dan had ik de baan. In het Nederlands had ik al niet geweten wat ik had moeten antwoorden, in het Noors lukte het al helemaal niet! De volgende dag heb ik hem nogmaals gebeld om te checken of het klopte wat ik gehoord had.

Ik werk nu als juf (80%) op een lagere school met in totaal 13 leerlingen. Ik krijg klas 1 t/m 4 (groep 3 t/m 6 in Nederland) met 7 leerlingen! Begin december is er een Nederlands gezin in het dorp komen wonen. Ze hebben 4 kinderen waarvan er 3 op school zitten. Dat is dan ook één van de redenen dat ze mij hebben aangenomen. Ik kan de kinderen zowel Noorse als Nederlandse les geven.  

Na de mededeling van het verkrijgen van de baan is alles in een stroomversnelling geraakt. Veel moest geregeld worden en het inpakken begon. We hebben besloten dat Henk vooralsnog in Nederland blijft. Dit als een stukje zekerheid, mocht het in Noorwegen erg tegenvallen, dan kan ik altijd terugkomen. Ook kan ik op deze manier kijken of het gebied waar ik nu woon bevalt en of er ook werk voor Henk is.

Op dit moment woon ik in het “kårhus” op het erf van een boerderij. Het kårhus is het huisje op de boerderij waar de ouders gingen wonen als de zoon de boerderij overnam. Het huisje is niet groot maar goed genoeg om mee te beginnen. Het ligt op ongeveer 1,5 km van de school.

Salsnes is een klein dorpje en maakt deel uit van de gemeente Fosnes. In het dorp zelf wonen zo'n 150 mensen. Er is een KRO (wegrestaurant) die ook een klein winkeltje heeft. Voor de meeste boodschappen zijn we echter aangewezen op Namsos dat op zo'n 40 km van Salsnes ligt. Om naar Namsos te komen moet je de berg over. In de zomer geen probleem, maar in de winter kun je dit niet zonder een auto met "piggdekk" (spijkerbanden) doen.

In Salsnes ligt het een na diepste meer van Noorwegen, Salsvatnet. Daarnaast ligt Salnes aan zee wat van invloed is op het weer: regelmatig veel wind, geen extreme kou door de invloed van de warme golfstroom en in verhouding niet veel sneeuw.

Dagboek 1 (05-02-2006)