Bø i Vesterålen, 21 januari 2004 (en 22 januari)

Gisteravond heb ik genoten van mijn wandeling buiten. Het was koud en donker, maar ook ontzettend mooi. De sneeuw knisperde onder mijn voeten. Wat een zalig geluid! Eindelijk echt winter. Dat mis ik toch wel in Nederland: een echte winter met sneeuw en ijs. Bij ons lijkt de herfst vaak te duren tot de lente. Hoezo in Nederland hebben we 4 jaar getijden. Vaak zie ik er maar 2. Lekker om dus nu eens echt winter mee te maken. Ik merk dat het me niet koud genoeg kan zijn. ’s Nachts is het rond de – 15 graden en overdag ligt de temperatuur tussen de – 8 en –10. Lekker koud dus, maar daar kan je je op kleden. Iedereen heeft hier een muts op (of een hoofdband) en handschoenen aan. En dat is inderdaad geen overbodige luxe. Een neuswarmer zou geloof ik ook wel wat zijn. Gisteravond had ik nl. het idee dat mijn neus bijna van mijn gezicht vroor. Snel een das over mijn neus getrokken en toen ging het wel weer.

Zoals gezegd was het een fantastische wandeling gisteren: in de sneeuw, een heldere hemel vol sterren en …. het noorderlicht!! Ik had het al een keer eerder gezien, maar gisteravond was het echt fantastisch!! Meerdere lange brede strepen wit/lichtgeel/lichtgroen licht aan de hemel die bijna van oost naar west liepen. De strepen veranderden de hele tijd van vorm. Soms was het verdwenen, maar het volgende moment was het weer in alle hevigheid aanwezig. Een prachtig schimmenspel waar je de hele avond naar zou kunnen kijken. Maar dan toch wel het liefst achter glas bij de verwarming! Het noorderlicht is erg imposant. Hoe het ontstaat weet ik niet precies, maar het is prachtig om te zien. Naast wit, geel en groen kan het ook roze zijn. Dat heb ik nog niet gezien, maar ik hoop dat ik het nog te zien krijg. Maar ik ben al blij met datgene wat ik nu gezien heb. Ik vond het bijna zonde om naar binnen te gaan!

Tijdens mijn wandeling realiseerde ik me pas hoe noordelijk ik ben. Het sterrenbeeld de Grote Beer en de Poolster stonden bijna recht boven mijn hoofd.

Vandaag heb ik meegelopen in klas 6 en 7, de klas die ik vorig jaar ook gehad heb. Leuk om weer terug te zijn en de kinderen zo enthousiast te zien. Bjørnar vroeg meteen of ik ook hagelslag bij me had. Daarmee waren we vorig jaar vriendjes geworden. Het was grappig om te merken dat de band die ik toen met Bjørnar heb opgebouwd nog steeds bestaat en dat ik hierdoor wat dingen van hem gedaan kan krijgen. Bjørnar is een jongen die niet aan het werk te krijgen is en die erg dwars doet als je hem daarin teveel op zijn huid zit. Je moet proberen een andere ingang te vinden, maar dat is moeilijk. Vandaag tijdens aardrijkskunde heb ik even met hem gesproken. Hij vond het niet eerlijk dat de klompen die ik meegenomen had vorig jaar, nu in de lerarenkamer hingen en niet bij hun in de klas. Ik heb hem gezegd dat ik kan kijken of ik kleine klompjes (als sleutelhanger) kan opsturen, die dan in de klas mogen hangen. Maar er moet dan wel wat tegenover staan: hij moet zijn werk goed doen, anders gaat het hele feest niet door! Chantage? Ja, als je het zo wilt noemen wel, maar ik zie het meer als een afspraak tussen ons beiden, waar we ons beiden aan moeten houden. En hij weet dat ik het meen en dat hij van mij op aan kan.

’s Middags hadden we ”husstell”, oftewel koken. We hebben ”boller” (witte bolletjes) gebakken. Erg lekker! Ik heb de groep van Bjørnar begeleid. Bjørnar vertelde me (na vragen van mijn kant) dat hij niets op school leuk vindt, en dat hij ook thuis eigenlijk niets doet. Ik vroeg hem of hij het leuk zou vinden om te schrijven met iemand uit Nederland (in het Engels). Nou, zijn gezicht klaarde op, want daar had hij wel zin in. Engels was dan misschien wat moeilijk, maar als ik een lijst kon maken met de meest belangrijke Nederlandse woorden, dan zou het ook wel goed komen! Ik heb hem gezegd dat hij de lijst met belangrijke (Noorse) woorden dan maar moest maken, en dat ik die dan wel zou vertalen naar het Nederlands. Nu maar hopen dat het gaat werken! Als iemand een jongen of meisje van een jaar of 11-12 kent die zin heeft om met een jongen uit Noorwegen te schrijven (niet via e-mail, want dat heeft hij niet thuis), dan hoor ik graag van jullie!

Ik ben trouwens gevraagd of ik de volgende week weer bij ”husstell” aanwezig wil zijn om dan een typisch Nederlands gerecht te maken. HELP!! Ten eerste weet ik eigenlijk geen typisch Nederlandse gerechten, behalve de stamppotten, maar andijvie en boerenkool heb ik hier in de winkel nog niet gezien. Ten tweede dacht ik aan het bakken van bijv. pepernoten (ook al is het niet de tijd daarvoor, maar dat doet er niet toe), maar daar heb ik het recept niet van. Mijn vraag aan jullie: mochten jullie goede ideeën hiervoor hebben, die ook te maken zijn door kinderen, kunnen jullie mij dan mailen inclusief het recept? Alvast hartelijk dank, en jullie horen nog wel wat het geworden is.

Gistermiddag na school hadden we ”planlegging”, oftewel plannen. Voor klas 1 t/m 4. Er wordt dan doorgenomen wat er volgende week gedaan gaat worden. Ze werken nu met het thema ”skikk og bruk” (gewoontes en gebruiken) en het heeft wat weg van normen en waarden. Ze hebben het bijv. over wat je zegt als je te laat ergens binnenkomt, dat je in de bus opstaat voor ouderen, etc. Maar ze hebben het ook over het wassen van je handen voor het eten, tandenpoetsen etc. Een beetje een saaie bedoeling, maar voor de leerkrachten vast erg nuttig. Het enige dat voor mij nuttig was, was dat ik te horen kreeg bij wie ik wanneer in de klas ben, en of ik nog iets speciaals moet doen. Nou, dat laatste blijkt dus niet het geval. Ik loop mee en help waar nodig. Ook prima en minder stress, want dat betekent dat ik geen lessen voor hoef te bereiden.

Voor vandaag (het is inmiddels woensdag 21 januari) had ik een les over Nederland voorbereid. Dezelfde les had ik al een keer gedaan, vorig jaar, maar toen in een andere klas. Het ging goed en was erg leuk. De kinderen waren erg geïnteresseerd en deden goed mee, ondanks dat het bijna 1,5 uur geduurd heeft. Daarna heb ik ze een beetje Nederlands geleerd. Vonden ze erg spannend. Op het schoolplein waren ze nog bezig om Nederlands te praten.

Na de pauze heb ik ze gevraagd om voor kinderen in Nederland iets over typisch Noorse dingen te schrijven en te tekenen (of plaatjes te zoeken) zodat kinderen in Nederland ook iets zouden leren over Noorwegen. Vol vuur zijn ze daarmee aan de slag gegaan. Het resultaat heb ik nog niet gezien, maar ik ben erg benieuwd!

De laatste twee uur heb ik ingevallen in klas 1 (in Nederland groep 3). Leuk om te zien hoeveel verschil er is tussen klas 1 en onze groep 3. In Nederland hebben de kinderen al twee jaar op school gezeten. Ze hebben een betere fijne motoriek en ook zijn over het algemeen de cijfersymbolen allemaal bekend. Als ik hier naar de kinderen van klas 1 kijk, dan merk je dat ze op deze gebieden toch wat achterlopen en eigenlijk nog wat kleiner zijn. Ze gedragen zich als kinderen uit onze groep 2. Mooi om te zien, maar absoluut niet negatief bedoeld. Een leerkracht vroeg zich af of de kinderen in Nederland nou intelligenter waren als ze van school afkwamen dan de kinderen in Noorwegen. Maar dat geloof ik niet. Ik denk dat kinderen in Noorwegen het sneller inhalen. Wel heb ik gemerkt dat dit ”lang” duurt: kinderen in klas 5 (groep 7) hebben nog veel moeite met lezen en met (netjes) schrijven. Ze lezen denk ik op het niveau van groep 5/6.

Het lesgeven in klas 1 ging goed. Ik merk dat ik, in vergelijking met vorige zomer, beter uit mijn woorden kan komen en ook de kinderen beter kan verstaan. Ook lijkt het wel alsof ik meer zelfvertrouwen gekregen heb. Zou dat komen omdat ik nu mijn papiertje heb, of komt het omdat ik nu weet hoe het op deze school toegaat?

Na schooltijd (om 14.00 uur) hadden we vandaag nog ”møte” (vergadering). Stelde eigenlijk niets voor, maar het eten dat dan door één van de mensen gemaakt wordt, was erg lekker: soep met brood.

Vandaag was het wat bewolkt. De zon was wel te zien, maar ging als snel schuilen achter wat wolken. Het lijkt wel alsof het weer gaat omslaan. Het lijkt ook wat vochtiger in de lucht. Gisteravond merkte ik dat mijn wimpers nat en bevroren waren. Een teken dat het vochtiger in de lucht is. Door de bewolking was het licht ook ineens weer heel anders. Weer erg mooi, eigenlijk niet te beschrijven. Ik zou ”de hele dag” (die uren dat het licht is dan) wel foto’s kunnen nemen, zo mooi is het dan.

Ik hoop eigenlijk dat het weer nog even zo blijft. Ik houd wel van een beetje winter, al vinden ze dat hier toch wel heel erg raar.

Oh, ja, mochten jullie het nog niet weten: ook Noorwegen heeft een nieuw prinsesje. Naam nog onbekend, maar ze kan het vriendinnetje van Amalia worden. Amalia is trouwens hier in Noorwegen een heel gebruikelijke naam die steeds meer gebruikt gaat worden.

De kinderen op school waren heel blij met de geboorte van het prinsesje. Ik kan me nu voorstellen hoe het op Nederlandse scholen ontvangen moet zijn toen Amalia geboren werd.

Goed, ik ga kijken of ik verbinding kan maken met internet om de 2 nieuwsbrieven te versturen.

Tot schrijfs!

Klem (omhelzing) en de koude groeten uit winters Noorwegen.


Andrea

 

 

Winternieuwsbrief 1 (19-01-2004)

Winternieuwsbrief 2 (21-01-2004)

Winternieuwsbrief 3 (26-01-2004)

Winternieuwsbrief 4 (31-01-2004)